Η Ιστορία του Blogger

Το Blogger ξεκίνησε από μια μικρή εταιρεία στο Σαν Φρανσίσκο που λεγόταν Pyra Labs τον Αύγουστο του 1999. Ήταν η εποχή της άνθησης του dot-com. Αλλά δεν είχαμε πάρει ακριβώς χρηματοδότηση, δεν κάναμε πάρτυ ούτε είχαμε το στυλ παιχνίδια και ποτό δωρεάν. Εκτός και αν ήταν κάποιου άλλου τα δωρεάν ποτά.

Ήμασταν τρεις φίλοι, που βγάζαμε χρήματα αναλαμβάνοντας βαρετά έργα ιστού για μεγάλες εταιρείες, προσπαθώντας για τη δική μας μεγάλη επιτυχία στο χώρο του Διαδικτύου. Αυτό που προσπαθούσαμε αρχικά να κάνουμε δεν έχει τόση σημασία τώρα. Αλλά στην πορεία, δημιουργήσαμε το Blogger, λίγο πολύ για πλάκα και σκεφτήκαμε — Χμμμ... έχει ενδιαφέρον.

To Blogger πήρε τα πάνω του, στην αρχή λίγο και τελικά όλο και περισσότερο μέσα σε κανά δύο χρόνια. Μαζέψαμε λίγα χρήματα (αλλά έμειναν λίγα). Και μετά ήρθε η αποτυχία και ξεμείναμε από λεφτά και η μικρή μας απόλαυση δεν ήταν πια απόλαυση. Ίσα που τα καταφέραμε, όχι χωρίς απώλειες, αλλά η υπηρεσία παρέμεινε ενεργή όλο το διάστημα (τις περισσότερες μέρες) και ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή.

Τα πράγματα πήγανε ξανά καλά το 2002. Είχαμε εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες, αν και είμαστε ακόμη λίγοι. Και τότε συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε: η Google ήθελε να μας αγοράσει. Ναι, αυτή η Google

Μας άρεσε πολύ η Google . Και σε εκείνους άρεσαν τα ιστολόγια. Οπότε ήμασταν θετικοί στην ιδέα. Και εξελίχθηκε μια χαρά.

Τώρα είμαστε μια μικρή (λίγο μεγαλύτερη από πριν) ομάδα στη Google που επικεντρωνόμαστε στο να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να αποκτήσουν τη δική τους φωνή στον ιστό και να οργανώσουμε τις πληροφορίες από την προσωπική τους πλευρά. Πράγμα που τελικά ήταν πάντα η επιδίωξή μας.


Presstoday

Μήπως γράφεις την ζωή σου στα παλιά σου τα παπούτσια;

"If you knew that you would die today,
would you change? "
Tracy Chapman
Κατά τη διάρκεια της πανώλης στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όταν οι άνθρωποι ένιωθαν το Θάνατο να σέρνεται δίπλα τους, υπήρχαν δύο κυρίαρχες τάσεις: είτε περίμεναν τη στιγμή που η πανώλη θα τους χτυπούσε ελπίζοντας να γλιτώσουν είτε επιδίδονταν στις πιο ακραίες πράξεις επιθυμώντας να ζήσουν τα πάντα και να απολαύσουν την εκπλήρωση των πιο μύχιων πόθων τους.

Ανθρωποι που έζησαν κάτω από τη σκιά του θανάτου έχουν βγει από την αρρώστια τους πιο δυνατοί, επειδή μαθαίνουν τη σημασία του εδώ και τώρα, επειδή καταφέρνουν να αντιληφθούν τη διαφορά των σημαντικών έναντι των ασήμαντων.

Συχνά σκέφτομαι πως το παρόν δεν υπάρχει παρά μόνο μέσα από τη μνήμη του παρελθόντος και την προσδοκία του μέλλοντος. Πόσες φορές δεν χάνουμε το παρόν από φόβο για το μέλλον; Πόσες φορές δεν φοβηθήκαμε να ερωτευτούμε μήπως πληγωθούμε; Πόσες φορές χάσαμε τη χαρά της στιγμής επιλέγοντας να δούμε όσα μας λείπουν αντί να εστιάσουμε στους ανθρώπους που είναι στην ζωή μας; Πόσες φορές έχουμε αναβάλλει να δούμε τα φιλαράκια μας κι άξαφνα συνειδητοποιούμε πως έχουν περάσει μήνες (αν όχι χρόνια) χωρίς να βρεθούμε;

Μήπως πρέπει να γράψουμε στα παλιά μας τα παπούτσια ό,τι δεν είναι σημαντικό, ώστε να ζήσουμε ουσιαστικά την ζωή μας; Μηπως τελικά γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια την ζωή μας όταν θεωρούμε πως έχουμε απεριόριστο χρόνο; Μήπως μέσα από αυτή την αναβλητικότητά μας, καταλήγουμε να ζούμε για το αύριο; Μήπως αψηφώντας τον θάνατό μας παραμελούμε τελικά την ίδια την ζωή μας;

Μήπως είναι καιρός όχι για απολογισμούς αλλά για αποφάσεις; Μήπως είναι η ώρα να δοθούμε σε όσα αγαπάμε, σε εκείνους που μας αγαπούν, να κοιτάξουμε την ζωή κατάματα και να αναρωτηθούμε τι θέλουμε να αλλάξουμε; Μήπως ήρθε η ώρα να γράψουμε στα παλιά μας τα παπούτσια τα ασήμαντα και να κρατήσουμε την ουσία; Αναρωτιέμαι, "αν ήξερες πως θα πεθάνεις σήμερα, θα άλλαζες;"

Βραβείο Crafoord για το 2008

Βραβείο Crafoord για το 2008

Το βραβείο Crafoord για το έτος 2008 απονεμήθηκε στον θεωρητικό φυσικός Edward Witten, στον μαθηματικό Maxim Kontsevich και στον αστροφυσικό Rashid Alievich Sunyaev. Οι Witten και Kontsevich μοιράστηκαν το πρώτο μισό του βραβείου για την δουλειά τους στο μαθηματικό μέρος της θεωρίας χορδών, ενώ το άλλο μισό απονεμήθηκε στον Sunyaev για την θεωρητική του μελέτη στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου και τις μελανές οπές.

Τα νιάτα της χώρας θύματα του ακήρυκτου πολέμου της ασφάλτου.

kατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη για την οδική ασφάλεια και το μεγάλο αριθμό ατυχημάτων που συνέβησαν στη χώρα μας κατά το έτος 2007, στην απάντησή του ο κ. Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών αποδέχτηκε το πρόβλημα και δήλωσε ότι:

«Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε αρνητικές επιδόσεις και είμαστε πάνω από το μέσο όρο στα τροχαία ατυχήματα από τις χώρες της Ε.Ε.
Το ΠΕΧΩΔΕ προωθεί σχέδιο ανάπτυξης του οδικού δικτύου ώστε να υπάρξει μείωση των τροχαίων στο 1/5.
Έχουν αναληφθεί προτεραιότητες για τον καλύτερο συντονισμό των συναρμόδιων Υπουργείων και των κυβερνητικών δράσεων.
Προωθείται η αποτελεσματικότερη αστυνόμευση της κυκλοφορία και η επαναλειτουργία των πάρκων κυκλοφοριακής αγωγής που παραμένουν κλειστά.
Θα επιδιωχθεί η ευαισθησία των πολιτών με την παρουσία ειδικών μηνυμάτων από τα ΜΜΕ, αναφορικά με την οδική ασφάλεια.»

Ο Φώτης Κουβέλης επεσήμανε ότι:
«Πρόκειται για έναν ακήρυχτο πόλεμο της ασφάλτου, όταν έχουμε δύο χιλιάδες νεκρούς μέσα σε ένα έτος και από αυτούς οι οχτακόσιοι περίπου στο Νομό Αττικής. Θα είχαμε λιγότερους νεκρούς εάν η χώρα μας βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Αυτά τα οποία αναφέρατε είναι τα υπαρκτά και συγκεκριμένα αίτια τα οποία όμως δεν αντιμετωπίζονται με τη σπουδή και την προσοχή η οποία επιβάλλεται λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος.
Αναφερθήκατε στον Κ.Ο.Κ ότι είναι αυστηρός. Υπάρχει διαδικασία ελέγχου για να διαπιστωθεί αν εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα. Το παράδειγμα που επιλέγω είναι χαρακτηριστικό. Η ίδια η Τροχαία λέει ότι το κινητό τηλέφωνο και η χρήση του αποτελεί αιτία πάρα πολλών ατυχημάτων. Δεν έχετε διαπιστώσει ότι σχεδόν όλοι οι οδηγοί την ώρα που κινούν τα οχήματά τους ομιλούν το κινητό;
Δεν γνωρίζετε ότι υπάρχουν παράνομες πινακίδες κατά μήκος των οδών και σε πολλές περιπτώσεις σιωπά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και δεν επιλαμβάνεται το αρμόδιο Υπουργείο να τις ξηλώσει; Βεβαίως γνωρίζουμε ότι και οι επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό κερδίζουν πάρα πολλά χρήματα. Επιτέλους όταν έρχεται η Τροχαία και λέει πως αυτές οι παράνομες πινακίδες αποτελούν αιτία θανατηφόρων ατυχημάτων, δεν μπορεί να κωφεύει η Πολιτεία. Δεν μπορεί να είναι σε αδράνεια τα αρμόδια Υπουργεία.
Τι θα γίνει με τον Εθνικό Συντονιστικό Φορέα; Εδώ είχαμε καταγγελία βουλευτή της συμπολίτευσης, ο οποίος παραιτήθηκε από αντίστοιχο όργανο, καταγγέλλοντας ότι το μόνο για το οποίο νοιάζονται οι παράγοντες που δραστηριοποιούνται στον Φορέα αυτό, είναι τα κοινοτικά προγράμματα. Αυτά δεν είναι ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν;
Βεβαίως έχουμε μια μείωση των ατυχημάτων, αλλά πολύ ειλικρινά ομολογήσατε ότι είμαστε πάρα πολύ πάνω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Χρειάζεται μια συντονισμένη προσπάθεια. Τα νιάτα της χώρας πεθαίνουν σε μεγάλο αριθμό κάθε χρόνο συνεπεία αυτών των ατυχημάτων. Το 60% των νεκρών είναι νέοι άντρες και γυναίκες κάτω των 35 ετών. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία δεν δικαιολογούν καμία ανοχή και καμία παραπομπή ενεργειών, αποφάσεων και ρυθμίσεων στο μέλλον. Έχουμε ξεπεράσει την 12η ώρα. Πολλά έπρεπε να έχουν γίνει. Σπεύστε αυτές τις παραλείψεις να τις αντιμετωπίσετε κινητοποιώντας όλον τον κρατικό μηχανισμό και παίρνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα.»

presstoday

Αγαπητοί/ες στο Ιστολογιο presstoday μπορείτε να μας στέλνετε τα κείμενα σας
προς δημοσίευση και μπορείτε πάντα να σχολιάζετε τα αναρτημένα θέματα
Θεωρούμε πρέπον τα ανώνυμα θέματα να είναι στα όρια της ευγένειας

αν είσαι δημοσιογράφος τήρησε το εξής
ο Δημοσιογράφος γράφει και υπογράφει
καλή συνέχεια